|
|
- Montaż wiązań rozpoczynamy od znalezienia środka ciężkości. W nartach wyczynowych przez ustawienie narty na ołówku lub ostrzu noża. W pozostałych środek ciężkości oznaczony jest fabrycznie. Do stylu klasycznego: przód buta oznaczamy 1 cm do tyłu, od środka ciężkości, a do stylu dowolnego (skating) na środku ciężkości. Następnie otwory na śruby punktujemy z fabrycznego szablonu. Montując wiązania zgodnie z powyższymi oznaczeniami, używamy wierteł dokładnie 3,6 mm. Do każdej dziury, przed wkręceniem śrub, nakładamy mieszanki opiłek powstałych przy wierceniu oraz dwuskładnikowego kleju epoksydowego. Gdy nie mamy szablonu montaż należy powierzyć serwisowi nart biegowych.Uwaga:nowe narty Fischera RCS carbonlite maja otwór na szpicu co obniża wagę tej części nart. Dlatego środek ciężkości ustalamy sytuacyjnie tak aby uzyskać efekt lekkiego uniesienie szpica. Narty Fischera z oznaczeniem NIS mają fabrycznie założona płytkę montażową do wiązań,przez co nie wierci się otworów a jedynie nasuwa wiązania. Płytka nie jest przeszkodą w tradycyjnym montażu wiązań innych systemów niż NNN.
- Nowe narty Fischera są gotowe do użytku. Należy jedynie zmyć smar ochronny, którym pokryta jest powierzchnia ślizgu. Nie należy jej czyścić cykliną metalową gdyż zniszczy się fabrycznie założoną na ślizgu strukturę.
- W nartach wyczynowych RCS cold, na ślizgu, zakładana jest struktura drobna (stosowana w warunkach zimnych poniżej -5 st. C oraz na sztucznym śniegu), a w nartach RCS plus, struktura grubsza (na warunki pow.-6 st C i na śnieg wilgotny). W pozostałych grupach użytkowych zakłada się strukturę uniwersalną.
- Jeżeli narty były używane i ręcznie zakładano strukturę, należy delikatnie przejechać powierzchnię ślizgu cykliną metalową, od przodu do tyłu, dla zdjęcia włosków powstałych przy zakładaniu struktury, a następnie przetrzeć narty szmatką włoskowatą z tworzywa.
- Wcześniej cyklinę należy naostrzyć ręcznie, pod kątem prostym, tworząc ostry grad na krawędzi przy pomocy płytki lub pręta z twardego metalu lub lub płytki vidiowej.
- Krawędzie nowych nart należy stępić przez przeciągnięcie cykliną metalową, jednym długim ruchem od przodu do tyłu narty, pod kątem 45 stopni. Jedynie na bardzo twarde warunki do skatingu używamy nart z ostrą krawędzią.
- Przed nałożeniem nowego smaru trzeba pamiętać o wymyciu ślizgu płynem zmywającym stary smar. Po tej operacji narty powinny być odstawione na co najmniej 15 minut.
- Im zimniej, tym struktura ślizgu powinna być drobniejsza. Na bardzo zimny i suchy śnieg można użyć nart bez struktury. Gdy śnieg jest mokry struktura powinna być gruboziarnista, z liniami odchodzącymi od środka ślizgu do krawędzi, w celu odprowadzenia wody.
- Na nowe narty, bez fabrycznie przesmarowanego ślizgu, nakładamy smary miękkie aby nasycić cały ślizg. Smar topimy żelazkiem o temp. ok. 110 (+.- 5) stopni, po obu stronach rowka nie zalewając go.
- Po nałożeniu smaru zbieramy jego nadmiar cykliną z plastiku i przeprowadzamy krótki trening, po którym smarujemy narty ponownie. Po 15 min. zdejmujemy smar z krawędzi, potem z rowka, a następnie z całej powierzchni ślizgu (najlepiej na stojaku w kształcie narty).
- Przed użyciem krótkimi, mocnymi ruchami od przodu do tyłu czyścimy całą powierzchnię narty twardą szczotką nylonową. Jeśli tego nie zrobimy, narta zbiera bród. Na koniec polerujemy ślizg szmatką o strukturze podobnej do papieru.
- Stosując szczotki obrotowe na wiertarce trzeba szybko zmieniać miejsce styku ze ślizgiem. Dociskanie powinno być niezbyt mocne gdyż smar ulegnie przetopieniu lub nawet może nastąpić roztopienie tworzywa ślizgu.
- Puder należy najpierw przycisnąć żelazkiem, a następnie ruchem posuwistym przetopić całą powierzchnię od przodu do tyłu. Żelazko nie powinno być za gorące (do 110 stopni), gdyż fluor z pudru, może zgromadzić się na wierzchu i zużyć na początku trasy.
- Po przetopieniu pudru należy użyć szczotki najpierw szorstkiej, potem miękkiej, a następnie wypolerować szmatką o strukturze papieru.
- W nartach do stylu klasycznego strefę smarowania przecieramy papierem ściernym najpierw grubym (nr 120) potem drobnym (nr 600), tworząc powierzchnię odpowiednią do położenia smaru.
- W razie mieszania smarów na różne śniegi i różne temperatury, rozcieranie przeprowadzamy za pomocą naturalnego oraz syntetycznego korka. Klistry natomiast, rozcieramy wewnętrzną częścią dłoni. Na bardzo mokre warunki Fischer wyprodukował specjalne narty do stylu klasycznego,o nazwie RCS classic zero. Zamiast klistrów,w strefie ślizgu znajdującej się pod wiązaniem,zastosowano tworzywo o włoskowatej strukturze. Uaktywnia się je przez przetarcie papierem ściernym. Kiedy biegacz jedzie do przodu na dwóch nartach, włoski tworzywa układają się płasko, ledwie dotykając podłoża. Przy odbiciu z jednej nogi narta płasko układa się na podłożu, włoski podnoszą się umożliwiając mocne odbicie. Jednocześnie uniemożliwiają one ruch wsteczny przy podbiegach.
- Smary najnowszej generacji, opracowane w tzw. nanotechnologii m.in. przez niemiecką firmę CERAX, produkowane są na bazie cząsteczek tworzywa sztucznego,w stanie płynnym, rozpuszczonego w rozcieńczalniku organicznym. Cząsteczki smaru zawarte w tych smarach są tak małe,że nie zatykają struktury ślizgu w nartach. Dzięki temu smary nano znalazły szerokie zastosowanie w sporcie wyczynowym,a także coraz chętniej stosują je narciarze amatorzy.
- Smary produkowane w tym systemie technologicznym, dobiera się nie do temperatury jak tradycyjne,a do rodzajów śniegu: stary skrystalizowany,stary drobny,nowy śnieg,śnieg wilgotny oraz zimny śnieg poniżej(-15 st. C). Smarowanie jest bardzo proste,polega na przecieraniu ślizgu gąbką,którą zakończone są tuby zawierające smary i szczotkowaniem ślizgu..
- informacje o możliwości zakupu smarów biegowych uzyskacie pod naszym adresem internetowym agal@agal.com.pl
|
